Ikaw ang aking
panaginip
Ikaw ang tibok
ng dibdib,
Pusong umiibig
dinggin umaawit
tinataghoy ay pag-ibig!

Ikaw ang ligaya
sa buhay,
Sa piling mo'y
walang kamatayan;
Puso ko'y nangumpisal
sa birheng dalanginan,
Na ang pangarap ko'y
ikaw!

galing noh?

i didnt write this. copy & paste lang yan.

Hindi ko na sana pinagmasdan, ang iyong ganda
At hindi na rin pinansin pa, bawat ngiti mong may gayuma
Dahil sa akala ko hindi ako iibig sayo,
Ikaw pala ang aakit sa puso ko

Kaya ngayo’y laging gulong gulo, ang puso ko’t isipan
Araw gabi ay pangarap ka, at sa tuwina’y nababalisa
Dahil ang puso ko’y labis na umibig sayo
Hanggang kailan matitiis ilihim ang pag ibig ko

Ano ang gagawin sa utos ng damdamin
Para bang hangin na kay hirap pigilin
Sanay unawain ang pusong sayo’y baliw
Nais kong malaman mo na iniibig kita.

I like this line:

KUNG NAIS MONG MATANTO
BUKSAN ANG AKING PUSO

AT TANGING LARAWAN MO
ANG DUO'Y NAKATAGO.

huy ang dra-drama nyo talaga
jk


oo nga nakakainit ng pakirandam basahin ito =]

Hindi drama yun. Kahit gaano pa ka maton yung tao, may soft spot din, hehehe.

I didn't write this, I simply translated to the most beautiful language in the world.

This an old Cuban bolero popularized world wide by Ibrahim Ferrer, called "Silencio". I've taken poetic liberties in writing them in Filipino and not their literal Spanish equivalence for artistic purpose.


Tahimik
Umiidlip sila sa aking hardin,
Mga marikit na nardos, aking mga rosas,
At puting asusena.
O puso kung buhog sa bigat ng kirot,
Itinatago ang hapdi sa aking mga bulaklak.

Hindi ko ihahanay na malaman nila,
Ang kalungkutan ng aking buhay.
Sapagkat kung ito’y nilang mabatid,
Sila’y iiyak para sa akin.

Tahimik, ang mga irog kong nardo at asusena’y natutulog.
O ‘di nila takdang malaman ang aking hinagpi,
‘Wag nila akong makitang lumuluha,
Kundi sila’y laang wawalas.

In Spanish (original)
Silencio

Duermen en mi jardin
las blancas azucenas, los nardos y las rosas,
Mi alma muuuuy triste y pesarosa
a las flores quiere ocultar su amargo dolor.

Yo no quiero que las flores sepan
los tormentos que me da la vida.
Si supieran lo que estoy sufriendo
por mis penas llorarian tambien.

Silencio, que estan durmiendo
los nardos y las azucenas.
No quiero que sepan mis penas
porque si me ven llorando moriran.