Buddha Shakyamuni, 9th century
Thailand: Si Thep, Mon-Dvaravati period, 800-899
Sandstone
88 in. (223.5 cm)
The Norton Simon Foundation
F.1972.40.1.S
© 2011 The Norton Simon Foundation
Having once stood more than nine feet (three meters) tall, this sculpture of the Buddha Shakyamuni testifies to the great reverence shown to Buddhism by the Mons during the Dvaravati period (6th–11th centuries). Colossal images of this type, dating to such an early period, are rare in Southeast Asia.
In its original state, this Buddha would have been displayed in a temple adorned with a precious gem in between his eyebrows, now an exposed cavity. This mark, called an urna, distinguishes the Buddha from the mundane and serves as a symbol of an enlightened being. The arms of this sculpture would have been bent at the elbows, with both hands extended into space and the thumb and index finger of each touching to form the gesture of teaching (vitarkamudra). The double vitarkamudra is a hallmark of Dvaravati-period Buddha sculptures.
http://www.nortonsimon.org/collections/bro...d=F.1972.40.1.S
QUOTE
สุภัทรดิศ ดิศกุล, ม.จ.
ชื่อบทความ โบราณวัตถุที่ถูกลักลอบจากเมืองศรีเทพ
วารสาร เมืองโบราณ
รายละเอียดวารสาร ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 ( ต.ค.-พ.ย.2522 ) หน้า 41-50
เอกสารฉบับเต็ม คลิกที่นี่ เพื่อดูเอกสาร
สาระสังเขป
เมืองศรีเทพ บางท่านเรียกว่า เมืองอภัยสาลี เดิมตั้งอยู่ในอำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ แต่ปัจจุบันเปลี่ยนมาตั้งอยู่ในอำเภอศรีเทพแล้ว สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงค้นพบเมืองนี้เมื่อ พ.ศ. 2448 ประติมากรรมศิลาที่ค้นพบส่วนใหญ่เป็นเทวรูปในศาสนาพราหมณ์ มีอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 12-13 ต่อมาพบศิลาจารึกอีก 2 หลัก แสดงว่าอาณาจักรเจนละหรือขอมรุ่นแรกในขณะนั้นได้แผ่อำนาจเข้ามาถึงยังลุ่มแม่น้ำป่าสักแล้ว โบราณวัตถุซึ่งถูกลักลอบออกไปจากเมืองศรีเทพ 3 ชิ้น และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์นอร์ตัน ไซมอน (Norton Simon Museum of Art) ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้แก่
1) เทวรูปศิลาทราย สูงประมาณ 1.14 เมตร คาดว่าเป็นพระอาทิตย์และเป็นชิ้นที่สำคัญที่สุด
2) แผ่นทอง สูงประมาณ 30 ซม. ดุนเป็นเทวรูปพระนารายณ์
3) พระพุทธรูปสมัยทวาราวดี สลักด้วยศิลาทรายสีเทา สูงประมาณ 2.18 เมตร.
http://www.thapra.lib.su.ac.th/supat/artic...etail.asp?id=51
ชื่อบทความ โบราณวัตถุที่ถูกลักลอบจากเมืองศรีเทพ
วารสาร เมืองโบราณ
รายละเอียดวารสาร ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 ( ต.ค.-พ.ย.2522 ) หน้า 41-50
เอกสารฉบับเต็ม คลิกที่นี่ เพื่อดูเอกสาร
สาระสังเขป
เมืองศรีเทพ บางท่านเรียกว่า เมืองอภัยสาลี เดิมตั้งอยู่ในอำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ แต่ปัจจุบันเปลี่ยนมาตั้งอยู่ในอำเภอศรีเทพแล้ว สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงค้นพบเมืองนี้เมื่อ พ.ศ. 2448 ประติมากรรมศิลาที่ค้นพบส่วนใหญ่เป็นเทวรูปในศาสนาพราหมณ์ มีอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 12-13 ต่อมาพบศิลาจารึกอีก 2 หลัก แสดงว่าอาณาจักรเจนละหรือขอมรุ่นแรกในขณะนั้นได้แผ่อำนาจเข้ามาถึงยังลุ่มแม่น้ำป่าสักแล้ว โบราณวัตถุซึ่งถูกลักลอบออกไปจากเมืองศรีเทพ 3 ชิ้น และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์นอร์ตัน ไซมอน (Norton Simon Museum of Art) ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้แก่
1) เทวรูปศิลาทราย สูงประมาณ 1.14 เมตร คาดว่าเป็นพระอาทิตย์และเป็นชิ้นที่สำคัญที่สุด
2) แผ่นทอง สูงประมาณ 30 ซม. ดุนเป็นเทวรูปพระนารายณ์
3) พระพุทธรูปสมัยทวาราวดี สลักด้วยศิลาทรายสีเทา สูงประมาณ 2.18 เมตร.
http://www.thapra.lib.su.ac.th/supat/artic...etail.asp?id=51
now do you see why mainstream historians are confused because they would class this as Khmer even though it is clearly Mon in origin. 
